Kościół pomocniczy pw. św. Józefa Robotnika w Krajence
Na środku rynku w Krajence, obszernym placu o charakterze bardziej parkowym niż miejskim, wznosi się niewielki kościół z nieproporcjonalnie dużą, masywną wieżą, przysłonięty obecnie wysokimi drzewami. Sąsiaduje ze współczesnymi mu kamieniczkami. Od ponad 60 już lat ta dawna świątynia protestancka służy katolikom.
Budynek powstał w 1846 r. jako zbór miejscowej gminy ewangelickiej według planów słynnego niemieckiego architekta Carla Friedricha Schinkla. Po II wojnie światowej został przejęty przez Kościół katolicki i od tej pory stał się kościołem pomocniczym parafii pod wezwaniem św. Anny w Krajence.
Jest to budynek w stylu neogotyckim, wzniesiony na planie prostokąta, murowany z czerwonej cegły, zwieńczony dwuspadowym dachem krytym falistą blachą. Do bryły kościoła od zachodniej strony dobudowana jest potężna, masywna wieża na planie czworoboku, ujęta po obu stronach niższymi od korpusu aneksami z osobnymi dwuspadowymi daszkami. Wokół wieży biegną dwie linie fryzu: jedna oddziela jej górną część, druga znajduje się pod pokryciem, a między nimi tkwią po trzy duże. półkoliście zamknięte okna z każdej strony. Zwieńczenie stanowi czterospadowy dach z niewielką iglicą i umieszczonym na niej krzyżem. W środkowej partii wieży znajdują się trzy duże, półkoliście zamknięte okna, po jednym na każdym boku. Nad nimi widoczny jest zegar. Zarówno korpus świątyni,jak i dobudówki ozdobione są małymi, umieszczonymi blisko połaci dachu, półkoliście zamkniętymi okienkami. W wieży analogiczne okienka umieszczone są ponad wejściem.
Wnętrze kościoła jest urządzone nowocześnie. Prezbiterium wydzielone jest łukiem tęczowym, a w jego niszy, pomalowanej na biało, wisi jedynie obraz Jezusa Miłosiernego. Wewnątrz świątyni zobaczyć też można dwa obrazy z XIX w. Nad wejściem i po obu bokach kościoła umieszczony jest chór muzyczny oparty na drewnianych słupach. W wieży kościoła znajdują się trzy dzwony. W kruchcie natomiast wiszą odnowione 4 małe obrazy malowane na płótnie. Przedstawiają one czterech ewangelistów. Pośrodku obrazów wisi stary drewniany krzyż.
Kancelaria parafialna
Wtorek 1530 - 1630
Sobota 900 - 1100
Chrzest Święty
Zgłoszenie najpóźniej dwa tygodnie przed uroczystością w godzinach urzędowania kancelarii.
W kancelarii parafialnej przedstawiamy następujące dokumenty:
- Akt urodzenia dziecka z USC;
- Dowody osobiste;
- Dane personalne rodziców chrzestnych;
- Chrzestni (także z naszej parafii) - zaświadczenie od Proboszcza swojej parafii, że mogą podjąć obowiązki rodziców chrzestnych.
Przypominamy, że rodzicami chrzestnymi nie mogą być:
- Niewierzący czy osoby innej wiary,
- Osoby niepraktykujące,
- Żyjący na kontrakcie cywilnym lub bez żadnego ślubu,
- Nie bierzmowani i nie posiadający świadectwa z katechezy,
- Prowadzący gorszący tryb życia,
- Rodzice przyjmującego chrzest.
Sakrament Małżeństwa
Narzeczeni zgłaszają się w parafii zamieszkania narzeczonej lub narzeczonego osobiście w godzinach urzędowania kancelari trzy miesiące przed zawarciem małżeństwa.
W kancelarii parafialnej przedstawiają osobiście następujące dokumenty:
- Dowody osobiste;
- Metrykę chrztu z wpisem o udzielonym sakramencie bierzmowania, w przypadku jego braku - świadectwo bierzmowania;
- Metryka chrztu ważna jest 3 m-ce od daty jej wystawienia;
- Świadectwo ukończenia katechizacji w zakresie szkoły podstawowej lub średniej, albo świadectwo ukończenie szkoły średniej lub zawodowej, jeśli na świadectwie widnieje ocena z religii;
- Świadectwo ukończenia katechizacji przedmałżeńskiej (kursu przedmałżeńskiego);
- Jeśli narzeczeni chcą zawrzeć małżeństwo konkordatowe - sakrament małżeństwa, który pociąga również skutki przewidziane w prawie polskim - zobowiązani są także przedłożyć w parafii zaświadczenie w trzech egzemplarzach z USC miejsca zamieszkania jednego z narzeczonych. W tym celu obie strony muszę przedstawić w USC akty urodzenia z dowodami osobistymi. Zaświadczenie jest ważne 3 m-ce od jego wydania;
- Jeżeli nupturienci zawarli wcześniej kontrakt cywilny, muszą również przedstawić w parafii zaświadczenie o jego zawarciu;
- Wdowiec lub wdowa musi przedstawić dodatkowo akt zgonu współmałżonka wydany przez parafię.
Nauki przedślubne odbywają się przez cały rok, dokładne terminy podawane zawsze są w ogłoszeniach.
Sakrament Chorych
Komunia Święta dla Chorych
Chorych, z posługą sakramentalną, kapłani odwiedzają w pierwszą sobotę miesiąca - w nagłych przypadkach w każdym innym czasie. Przy zgłoszeniu chorego należy określić jego stan zdrowia (zwłaszcza czy jest on w stanie przyjąć Komunię Świętą). W domu chorego należy przygotować stół nakryty białym obrusem, krzyż oraz świece. Wszyscy obecni w domu biorą udział w modlitwie. Prosimy nie czekać na ostatnią chwilę z wezwaniem kapłana do chorego, aby ten obrzęd nie stał się Ostatnim Namaszczeniem.
W każdą niedzielę chorzy i starsi parafianie mają możliwość przyjęcia Komunii Świętej w domu. Zgłoszenia w kancelarii lub zakrystii.
Pogrzeb Katolicki
Pogrzeb zgłaszamy w parafii zamieszkania zmarłego o każdej porze dnia. W kancelarii należy okazać:
- akt zgonu z Urzędu Stanu Cywilnego,
- zaświadczenie o przyjęciu Sakramentu Chorych przed śmiercią,
- pozwolenie na urządzenie pogrzebu z parafii, gdzie zmarły mieszkał (jeśli pogrzeb ma się odbyć w innej parafii).
Najlepszym darem dla Zmarłego jest pełne uczestnictwo we Mszy Świętej (z przyjęciem Komunii Świętej).
Kościół filialny pw. św. Józefa Oblubieńca w Śmiardowie Krajeńskim
Śmiardowo Krajeńskie słynie z odkrytego tu, największego na ziemiach polskich, cmentarzyska z wczesnej epoki brązu. W centrum tej dużej, o rolniczym charakterze wsi, znanej od XVI w., ale leżącej na uboczu głównych szlaków komunikacyjnych, wśród malowniczych pól północnej Krajny, w niepozornym wiejskim domu znajduje się kaplica.
Śmiardowska świątynia jest kaplicą filialną parafii pod wezwaniem św. Anny w Krajence.
Budynek jest murowany z białej cegły, wzniesiony na rzucie prostokąta. Pochodzi z lat 30. XX w. Jego bryła, nakryta wielospadowym dachem, jest architektonicznie złożona z trzech części. Dwie skrajne połączone są ze sobą sienią z wysoką mansardą. Front części środkowej został podzielony gzymsami na trzy partie. Górna, nakryta osobnym dachem, ma łukiem opisany kształt i zawiera blendę, a z naroży środkowej wystają iglice. Okna we wszystkich elewacjach są prostokątne. Wejście do budynku prowadzi przez dobudowany ganek.
Wnętrze świątyni jest skromne, proste, zawiera wyposażenie współczesne.
Przed kościołem stoi stalowa, niska dzwonnica zbudowana z dwóch słupów i nakryta dwuspadowym daszkiem. Dzwon z tej dzwonnicy pochodzi z dzwonnicy kościoła Św. Anny w Krajence. Kaplica ta w ostatnich latach została odnowiona: nowe pokrycie dachu, nowe tynki wewnętrzne, nowa instalacja elektryczna i nagłośnieniowa, została doprowadzona woda, nowe tabernakulum wraz z puszkami i odnowionym kielichem.
Kościół Parafialny p.w. św. Anny w Krajence
Kościół ten, stanowiący jeden z cenniejszych zabytków północnej Wielkopolski, mieści się w ocalałej części skrzydła XVI-wiecznego, średniowiecznego zamczyska Danaborskich, usytuowanego w malowniczo położonej Krajence, na zachód od rynku. Od strony rzeki Głomi osłania go fragment gotyckiego muru zamkowego. Wysoka wieża świątyni widoczna jest niemal z każdego miejsca w miasteczku.
Parafia pod wezwaniem Św. Anny została erygowana w 1420 r. wraz z nadaniem przez króla Władysława Jagiełłę praw miejskich Krajence. Po zniszczeniu na skutek pożaru drewnianego kościoła stojącego na najwyższym wzniesieniu w mieście (dziś znajduje się tam plebania), w 1774 r. Anna Sułkowska przebudowała na kościół zachodni dom mieszkalny zrujnowanego zamku w Krajence. Od tej pory nieprzerwanie służy on wiernym. Obecnie trwagruntowny remont świątyni połączony z renowacją jej cennego wyposażenia. Do parafii Św. Anny należą jeszcze kościół pomocniczy pod wezwaniem Św. Józefa Robotnika, również w Krajence, oraz kościół filialny Św. Józefa Oblubieńca w Śmiardowie Krajeńskim.
Kościół pod wezwaniem Św. Anny jest budowlą wzniesioną w stylu eklektycznym, murowaną z czerwonej cegły na planie prostokąta i nakrytym trój spadowym dachem, pokrytym obecnie nową dachówką. Ściana frontowa zewnętrzna po przeciwnej stronie prezbiterium posiada szczyt ozdobiony spływami wolutowymi i zwieńczony krzyżem na osi drzwi. Poniżej umieszczone zostały dwa półkoliście zamknięte okna. Ozdobne wejście do kościoła w formie aneksu ze szczytem wolutowym, nakrytym dwuspadowym daszkiem znajduje się w elewacji bocznej. Okna na tej ścianie, półkoliście zamknięte, rozmieszczone są nieregularnie. Do prezbiterium dobudowana jest niższa od korpusu zakrystia nakryta trój spadowym dachem. Do elewacji zachodniej kościoła przylega charakterystyczna wieża - dzwonnica. Wzniesiona została na planie sześciokąta. Do połowy jest gładka. W tej partii umieszczone zostało jedno okno. Górna część wieży wzniesiona została w stylu renesansowym i jest członowana fryzami. Posiada kondygnacje o równej szerokości, ale zmniejszającej się wzwyż wysokości, z biało otynkowanymi płycinami. Zwieńczona jest barokowym hełmem z XVIII w. / obecnie rekonstruowanym/ z latarnią i iglicą, na której umieszczone zostały pozłacana kula i krzyż. Wiernych na modlitwę wzywa umieszczony na wieży z napędem elektrycznym dzwon z 1728 r. ze słynnej ludwisarni Michała Wittwerka z Gdańska.
Jest to świątynia jednonawowa. Wewnątrz znajduje się pozorne sklepienie drewniane, wsparte na przyściennych filarach. Wiele elementów wyposażenia wnętrza i zakrystii pochodzi z okresu budowy kościoła a także z poprzedniego drewnianego kościoła Św. Mikołaja. Polichromia figuralna, zdobiona sztukaterią, odnowiona w latach 60. XX w., pochodzi z początku minionego stulecia. Kościół posiada cztery ołtarze, w tym główny rokokowy i również rokokową ambonę w kształcie dzioba okrętu w górnej części zbudowanej z drewna obłożonego trzciną i tynkiem a w dolnej części murowaną. Prezbiterium wydzielone jest ozdobnym łukiem tęczowym i stopniem. Doświetlają je dwa boczne okna. Na usytuowanym nad wejściemdrewnianym chórze muzycznym, opartym na dwóch słupach, umieszczone zostały organy z 1886 r., wykonane przez Juliusza Witta z Gdańska. W kaplicy Matki Bożej Karmiącej znajduje się obraz patronki w złoconej sukience z 1705 r. a wykonanej u kowala w Toruniu oraz obraz na płótnie M.B. Różańcowej i na desce malowany obraz Św. Anny. Obrazy i dwa feretrony pochodzą nawet z początku XVI w. a kielich mszalny z 1700 r z napisem „Lucas Szymański Miesczanin Mrotecki ten Kielich sprawił do S. Anni Kościoła Krajeńskiego 1700 Za Księdza Adama Plebana Na ten Czas”.
Zabytkowa chrzcielnica wykonana została z drewna lipowego w 1697 r. W wyposażeniu kościoła na uwagę zasługuje ponadto sześć cynowych lichtarzy z 1817 r.
W podziemiach świątyni znajdują się trumny z szczątkami zmarłych. Na jednej z trumien widnieje złamany miecz na znak, że spoczywa tam ostatni potomek rodu.
Podczas obecnie prowadzonych prac remontowo konserwatorskich odkryto dwa nadproża okien zamkowych wykonanych z drewna dębowego, bogato rzeźbione a wiek ich określono wstępnie na 500 lat.
Na strychu kościoła nad prezbiterium odkryto dawne malowidła zamkowe.
Więcej artykułów…
Strona 1 z 2
