Kościół filialny pw. św. Józefa Oblubieńca w Śmiardowie Krajeńskim

Śmiardowo Krajeńskie słynie z odkrytego tu, największego na ziemiach polskich, cmentarzyska z wczesnej epoki brązu. W centrum tej dużej, o rolniczym charakterze wsi, znanej od XVI w., ale leżącej na uboczu głównych szlaków komunikacyjnych, wśród malowniczych pól północnej Krajny, w niepozornym wiejskim domu znajduje się kaplica.

Śmiardowska świątynia jest kaplicą filialną parafii pod wezwaniem św. Anny w Krajence.

Budynek jest murowany z białej cegły, wzniesiony na rzucie prostokąta. Pochodzi z lat 30. XX w. Jego bryła, nakryta wielospadowym dachem, jest architektonicznie złożona z trzech części. Dwie skrajne połączone są ze sobą sienią z wysoką mansardą. Front części środkowej został podzielony gzymsami na trzy partie. Górna, nakryta osobnym dachem, ma łukiem opisany kształt i zawiera blendę, a z naroży środkowej wystają iglice. Okna we wszystkich elewacjach są prostokątne. Wejście do budynku prowadzi przez dobudowany ganek.

Wnętrze świątyni jest skromne, proste, zawiera wyposażenie współczesne.

Przed kościołem stoi stalowa, niska dzwonnica zbudowana z dwóch słupów i nakryta dwuspadowym daszkiem. Dzwon z tej dzwonnicy pochodzi z dzwonnicy kościoła Św. Anny w Krajence. Kaplica ta w ostatnich latach została odnowiona: nowe pokrycie dachu, nowe tynki wewnętrzne, nowa instalacja elektryczna i nagłośnieniowa, została doprowadzona woda, nowe tabernakulum wraz z puszkami i odnowionym kielichem.